کتیبۀ نستعلیق موجود در دالان شمالی از نام معمار هنرمند بنا، محمد حسن معمار، و استاد محمدرضا کاشیپز، از بهنامترین هنرمندان زمانۀ خویش حکایت دارد که در کنار دو تاریخ 1293 هـ.ق. برای آغاز و 1305 هـ.ق. برای پایان کار سندی تاریخی برای این بنای شگفتانگیز است. در پایان کتیبه نیز شعر مشهوری از سعدی و نام معمار آمده است: غرض نقشی است کز ما بازماند که هستی را نمیبینم بقایی مگر صاحبدلی روزی به رحمت کند در حق استادان دعایی
تزیینهای معماری به کار رفته در برخی قلعههای کوه خواجه به هنر سبک یونانی شبیه است. به خصوص سر ستونهای مارپیچ و همچنین گل کوچک پرپر شبیه به نیلوفر که بسیار شبیه به نمونههای هخامنشی هستند.
کاروانسرا در سال 1097 هجری در زمان شاه سلطان حسین صفوی در سر راه زیارتی مشهد-سمنان ساخته شد اما آن را به نام شاه عباس کاروانسرای شاه عباسی خواندند. این مکان که 34 حجره در اطراف حیاط دارد چهار ایوانی است. اين كاروانسرای آجری دو شاه نشين دارد كه يكي بر فراز ورودي اصلي و ديگري در مقابل آن بنا شده است. اين بنا علاوه بر حياط مركزي داراي دو حياط كوچكتر است كه در دو طرف ورودي اصلي ساخته شده اند و همین نکته موجب شده تا در ميان كاروانسراها منحصر به فرد باشد.
خانه مستوفی در دو بخش بیرونی و اندرونی، با چشماندازی به رود شَطیط، بخشی از رود کارون و بند باستانی شادُروان بنا شده است. بخش بیرونی شامل درگاه، راهرو، اتاقهای پیرامون راهرو، هشتی و بخش اندرونی دارای میانسرا، شاه نشین، ایوان، اتاقهای پذیرایی با دو بخش زمستانی و تابستانی و چند بادگیر است. این سازه از خشت، آجر و ملات گل و گچ ساخته شده است.
آنچه از بیرون بنا به چشم میآید، نمایی هشت ضلعی است. با اینکه کتیبه چهارتاقی، قدمت آن را به دوره تیموری مربوط میکند، اما همین هشت ضلعی بودن و وجود سردابه این گمان را به وجود میآورد که بنا مربوط به دوره ایلخانی است.
نیشابور در حال حاضر پس از مشهد از بزرگترین و مهمترین شهرهای استان خراسان رضوی است. آرامگاه عطار نیشابوری، شاعر و عارف قرن ششم هجری، از جاذبههای گردشگری مهم این شهر است.
گویا نام «ابوذر» که بر این کوه نهادهاند، برگرفته از بخش نخست برگردان عربی بزرگمهر به «بوذرجمهر» است که نوادگان او نیز امروز در قائن با همین نام و نشان شناخته میشوند. آرامگاه بزرگمهر در فهرست آثار ملی ایران جای گرفته است و در تحت نظر سازمان میراث فرهنگی اداره میشود.
خانه سردار اسعد بختیاری نخستین جایی بوده که مدرنیته با برقکشی در این سرزمین به آن پای نهاده است. دژ سردار اسعد در گذشته منطقه وسیعی را شامل میشده، اما امروزه تنها شاهنشین آن بر جا مانده است. قبلاً قلعه شامل دو طبقه بود که از مصالحی مانند سنگ، آجر، گچ و خاک تشکیل میشد. همچنین قلعه شامل چندین باغ، استخر، سردر، دروازه رو به سنگفرش باستانی و کتابخانه نیز بوده است. همچنین آجرکاری، آینهکاری و نگارگریهای دیواری از تزئینات آن به شمار میروند.
یکی از زیباترین جاذبههای این محله زیبا و خوش آب و هوا «بازار سنتی تجریش» است، بازاری بزرگ و تاریخی که از کنارِ صحن امامزاده صالح (ع) شروع میشود و دالانها و راستههایش تا میدان قدس ادامه مییابد و مجموعهای از مغازهها و بساط دست فروشها را در بر میگیرد.